Παναγιώτης Μαυροειδής
Στο προηγούμενο σημείωμα επιχειρήθηκε μια πραγμάτευση ερωτημάτων που αφορούν τη διαδρομή του λαϊκού κινήματος και την παρέμβαση της κομμουνιστικής αριστεράς στην προηγούμενη κρίσιμη (μνημονιακή) περίοδο κρίσης. Έγινε (απολογιστική) αξιολόγηση της κυρίαρχης πολιτικής άποψης(ΣΥΡΙΖΑ) που τελικά επικράτησε και έχει την πρώτη ευθύνη της σημερινής πρόσκρουσης στα βράχια. Παράλληλα, έγινε αναφορά σε εναλλακτικές προσεγγίσεις που προβλήθηκαν ή θα μπορούσαν να προβληθούν.
Ωστόσο, θα ήταν ανεπαρκής μια απλοϊκή λογική του τύπου «αφήνουμε στην άκρη την ηγεμονική
Στο προηγούμενο σημείωμα επιχειρήθηκε μια πραγμάτευση ερωτημάτων που αφορούν τη διαδρομή του λαϊκού κινήματος και την παρέμβαση της κομμουνιστικής αριστεράς στην προηγούμενη κρίσιμη (μνημονιακή) περίοδο κρίσης. Έγινε (απολογιστική) αξιολόγηση της κυρίαρχης πολιτικής άποψης(ΣΥΡΙΖΑ) που τελικά επικράτησε και έχει την πρώτη ευθύνη της σημερινής πρόσκρουσης στα βράχια. Παράλληλα, έγινε αναφορά σε εναλλακτικές προσεγγίσεις που προβλήθηκαν ή θα μπορούσαν να προβληθούν.
Ωστόσο, θα ήταν ανεπαρκής μια απλοϊκή λογική του τύπου «αφήνουμε στην άκρη την ηγεμονική









































