
Φυσικά, η ιστορική αναλογία έχει σοβαρούς περιορισμούς.
Ωστόσο, ζωτικής σημασίας ζητούμενο, ζήτημα (και βιολογικής) ζωής ή θανάτου, είναι σήμερα η συγκρότηση ενός παλαϊκού αντιφασιστικού μετώπου σωτηρίας του λαού, βάσει των
γνωστών συγκεκριμένων προγραμματικών στόχων, χωρίς προαπαιτούμενα. Όποιος δεν αντιλαμβάνεται σήμερα την επιτακτικότητα αυτής της νομοτελούς ζωτικής ανάγκης, όποιος κάνει λόγο για μέτωπο ενώ στην πράξη κάνει τα πάντα για να αποτρέψει τη συγκρότησή του, όποιος “δεν θέλει να ζυμώσει και άπειρες μέρες κοσκινίζει”, δεν είναι απλώς εκτός πραγματικότητας (δικαίωμά του να ζει στην αυτοαναφορική νιρβάνα του), αλλά -εκ των πραγμάτων, με τις ενέργειες και την κωλυσιεργία-αδράνειά του, με την ηττοπάθεια που σπέρνει και τη ματαίωση των